Synology i AirPlay do Apple TV

Pytanie, które pojawia się przy każdym domowym serwerze plików, brzmi podobnie: czy da się odtworzyć film z dysku na telewizorze bez dodatkowego komputera i bez kabla. W przypadku połączenia serwera z przystawką Apple odpowiedź zależy od tego, co potrafi procesor serwera.

Model z wyższej półki obsługuje oba typy konwersji obrazu, więc teoretycznie może wysłać do przystawki dowolny plik. W praktyce płynność zależy od formatu, a nie od samej specyfikacji urządzenia, i to jest najciekawsza część całej historii.

Co jest potrzebne

Przystawka nie steruje serwerem sama z siebie. Potrzebne jest urządzenie, z którego wydasz polecenie odtwarzania: komputer z przeglądarką, telefon albo tablet z aplikacją serwera. Aplikacja jest darmowa i dostępna na oba systemy mobilne.

Dopiero wtedy przystawka odbiera strumień i wyświetla obraz na telewizorze. To ważne, bo wiele osób zakłada, że wystarczy włączyć przystawkę i wybrać film pilotem. Bez urządzenia sterującego ten scenariusz nie zadziała.

Krótkie wyjaśnienie dla porządku: mechanizm przesyłania obrazu i dźwięku w sieci lokalnej pozwala wysłać materiał na przystawkę jednym poleceniem. Przystawka jest odbiornikiem, a całą pracę przygotowania strumienia wykonuje serwer, do którego się łączy.

Dwa typy konwersji

Pierwszy typ to zmiana opakowania: obraz pozostaje nietknięty, a serwer jedynie przepakowuje strumień do formatu zrozumiałego dla odbiornika. Obciążenie procesora jest wtedy niewielkie, bo nie ma dekodowania i ponownego kodowania.

Drugi typ to pełna konwersja obrazu. Serwer dekoduje materiał i koduje go od nowa, co pozwala odtworzyć formaty, których przystawka nie zna, ale wymaga realnej mocy obliczeniowej. Tu właśnie wychodzi różnica między „obsługuje” a „obsługuje płynnie”.

Nie każdy model serwera obsługuje oba typy. Przy zakupie sprawdź tabelę zgodności, bo ta sama rodzina urządzeń ma modele z pełną konwersją i modele, które jedynie przepakowują strumień. Różnica w cenie bywa mniejsza niż różnica w możliwościach.

Warunki testu

• Plik MP4 z obrazem 720 na 360 pikseli.
• Plik MKV z obrazem 1920 na 800 pikseli.
• Plik XVID z obrazem 720 na 480 pikseli.
• Do każdego pliku zewnętrzny plik z napisami.
• Sieć bezprzewodowa o łączu 150 Mb/s.
• System serwera w wersji z tamtego okresu.

Materiał dobrano tak, żeby sprawdzić trzy różne sytuacje: nowszy kontener, nowszy kontener z większą rozdzielczością i starszy format, który wymaga konwersji pełnej. Każdy plik odtwarzano osobno, z napisami pobranymi z pliku tekstowego.

Wyniki

Pliki w nowszych kontenerach z obrazem kodowanym standardowo odtwarzały się płynnie, także w wyższej rozdzielczości. Serwer radził sobie z przepakowaniem strumienia, a napisy zewnętrzne były widoczne i zsynchronizowane z obrazem.

Starszy format wymagał konwersji pełnej i tu pojawił się problem. Obraz się zatrzymywał, gubił klatki i wracał do płynności na chwilę, po czym znowu przeskakiwał. Wyglądało to tak, jakby serwer celowo obniżał liczbę klatek, żeby nie przeciążyć procesora.

Obciążenie procesora w tym trybie było wysokie, ale nie sięgało granicy możliwości. To sugeruje ograniczenie programowe, a nie brak mocy. Wniosek praktyczny: problem leży w implementacji konwersji, a nie w samym sprzęcie.

Napisy w osobnym pliku tekstowym działają pod warunkiem, że mają taką samą nazwę jak film i leżą w tym samym katalogu. Wtedy odtwarzacz dobiera je automatycznie. Przy konwersji pełnej serwer wplata napisy w obraz, więc nie da się ich wyłączyć pilotem.

Co z tego wynika

Najprostsze obejście to przygotowanie plików w formacie, który przystawka rozumie natywnie. Zmiana kontenera bez ponownego kodowania obrazu jest szybka i nie pogarsza jakości, a odtwarzanie działa bez obciążania serwera.

Jeśli kolekcja składa się głównie ze starszych plików, lepiej przekonwertować je raz, na komputerze, niż liczyć na serwer przy każdym odtworzeniu. Jednorazowa praca zwraca się przy drugim seansie, a serwer zostaje wolny dla innych zadań.

Perspektywa

Kolejne wersje oprogramowania serwera poprawiały obsługę formatów i wydajność konwersji. Jeśli natrafisz na podobne zacinanie, sprawdź aktualizacje aplikacji, zanim uznasz, że urządzenie nie nadaje się do tego zadania.

Warto też pamiętać, że strumień idzie przez sieć bezprzewodową. Nawet dobrze zakodowany plik potrafi się zaciąć przy słabym zasięgu, więc przed winieniem serwera sprawdź, czy przystawka ma stabilne połączenie z routerem. Dopiero po wykluczeniu sieci ma sens szukanie przyczyny w konwersji i w wersji oprogramowania serwera.